นี่มันคือสัตว์ประหลาดอะไรกัน
ทำไมคุณดูทีวีในระหว่างมื้ออาหาร เสียงมันดัง
ผมเพิ่งแค่เปิดฟัง
อึนจูโทรมาหรือเปล่า
เธอโทรมาเมื่อวานนี้ ถามว่าคุณยายสบายดีไหม... แล้วเธอก็ต้องการพบคุณยาย ประมาณนี้
ทำไมอึนจูไม่พูดกับแม่โดยตรงหละ
เวลาที่เราโทรจากเกาหลี ที่นี่มันก็ดึกแล้ว
และเธอก็ดูแปลก ๆนะ
บางทีเธออาจจะมีแฟนแล้ว
อะไรนะ
ในเกาหลีนะ
ต้องอบรมเธอซะบ้าง จริง ๆ เลย
โอ้ เจ้าหัวโบราณ ดูพูดเข้าซิ
เธออายุ 19 แล้วไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะคบผู้ชาย
สมัยนี้แม้แต่เด็กอายุสิบสี่ปียังจูบและ กอดกันบนถนนเต็มไปหมด
สวัสดีค่ะ
[สวัสดี... ขอโทษนะครับ]
ค่ะ
[นั้นบ้านคุณคิมใช่ไหมครับ]
มีอะไรเหรอค่ะ
[รบกวนของสายคุณคิมสักครู่ได้ไหมครับ... ]
ได้ค่ะ ถือสายรอสักครู่นะค่ะ
แม่ มีโทรศัพท์จากเกาหลี
เป็นอึนจูแน่เลย
สวัสดี อึนจู ~
[เย้, คุณคือคุณคิมซุนอีใช่ไหมครับ]
ใช่ค่ะฉันเอง
(ปิดโทรทัศน์)
ได้ค่ะ ฉันเข้าใจแล้ว
ใครโทรมาครับ
เกิดอะไรขึ้น
แม่คิดว่า...
แม่ต้องไปเกาหลี
คุณยาย ~
หนูได้เกรด C เมื่อตอนสอบกลางภาค
หนูคิดว่าเขาคงจะสอนดีซะอีก
ยายก็รู้ จริงๆแล้วอาจารย์ไม่ได้พูดภาษาเกาหลี
เราต้องทบทวนบ่อย ๆ นั้นเป็นความหวังเดียวของเรา
[สวัสดีค่ะ]
ค่ะ.. แม่
[เธอได้พบคุณยายเหรอยัง]
เจอแล้วค่ะหนูกำลังเดินทางไปพร้อมคุณยาย
[ตอนนี้เธออยู่ที่ไหนแล้ว]
คัง-วอน-ดู... ฮา-ชอน-กุน...
[ที่ไหนกันแน่]/N ดู....
แก...
[ขอสายคุณยายหน่อยซิลูก] ดู, แก...
ได้ค่ะ รอแป๊บหนึ่งนะค่ะ
คุณยายค่ะ
อ้า นี่แม่เอง
ใช่ ทุกอย่างเรียบร้อยดี แม่ทานอาหารแล้วก็ยาตามที่เธอบอกแล้ว
[ทำไมคุณแม่ต้องไปด้วยให้อึนจูไปให้ก็ได้]
แม่บอกแล้ว ว่าทุกอย่างไม่มีอะไร
[คุณแม่ บ๊อบ เขาอยากให้คุณกลับมาเร็ว ๆ ]
คุณยายค่ะ
ที่นี่เหรอค่ะที่คุณยายเคยอาศัยอยู่
อืม
สำหรับช่วงเวลาหนึ่ง
ที่นี่มันน่ากลัวยังงัยก็ไม่รู้
ดูเหมือนว่า... สัตว์ประหลาดจะปรากฏตัวออกมา
สัตว์ประหลาดเหรอ, ดูเธอพูดเข้าซิ
สภาพมันยังดูเหมือนตอนนั้น
มันทำให้มีความรู้สึก เหมือนว่าจะมีสัตว์ประหลาดออกมา
มันผ่านไปนานแค่ไหนแล้วค่ะ
เมื่อยายดูเหมือนเธอตอนนี้
เมื่อยายดูสาวและสวยเหมือนเธอตอนนี้
ในเวลานั้น...
47 ปีก่อนหน้านี้
หยุดเห่า
โอ้ ฉันขอโทษจริง ๆค่ะ ที่เราทำให้คุณลำบาก
ไม่ๆ ฉันไม่เป็นไร
ขอบคุณมากนะค่ะ
โอ้ บอกแล้วงัยว่าไม่เป็นไร
ขอบคุณจริง ๆค่ะ
คิมซุนอี หลบ
โอ้ เธอเป็นน้องสาวคนเล็กใช่ไหม
ซุนอี วางมันลงเถอะแล้วไปพักซะ
หนูไม่เป็นไรค่ะ
โอ้...โอ้คุณยาย...นั่นมันหนักนะ
ไม่เป็นไร สำหรับช่วยเพื่อนบ้านมาใหม่
ทุกอย่างมันก็เลยเป็นเรื่องง่าย
เฮ้ ดองซุก เดี๋ยวก็ล้มหรอก ของมันจะหล่นมาแตกหมด
ห้ามวิ่งนะ อ้า ดองมี
เฮ้ ~ บ้านหลังนี้ดูสวยงามจริงนะครับ
คุณ คุณ
กรุณา ช่วยทางนี้หน่อยครับ
ฉันเอง...ปล่อยเขาเถอะค่ะ
ตามใจคุณ..
อ้า อากาศดีใช่ไหม
บ้านหลังนี้บรรยากาศค่อนข้างดี
บ้านพักตากอากาศของพ่อผมอยู่บริเวณใกล้ ๆ นี่
แต่... รั้วมันสูงมากเลยทำให้มันดูเหมือนมืดทึบ
ดังนั้นผมจึงทุบมันลงมา
โอ้ ขอบคุณคะ
ฉันต้องขอขอบคุณอย่างยิ่ง ถึง คุณจีแทด้วย...
หยุดพูดกับเขาได้แล้วแม่
ไปเถอะ มีอะไรเหรอ
นั่นมันเป็นฉี่หมู พี่อันนั้นของผม
นี่ถ้าไม่ได้พวกคุณช่วย เราคงแบกสัมภาระกันทั้งวัน
พวกเราเต็มใจ
ตามสบาย ช่วยเหลือตัวเองนะค่ะ
ได้...ได้..
ขอบคุณมากค่ะ
ซุนอี ซุนจา บอกขอบคุณหรือยังลูก
ขอบคุณมากค่ะ
ดองซุก ดองมี พวกเธอบอกว่า"ซาบซึ้งจากใจจริง"หรือยัง
พวกเราซาบซึ้งจากใจจริงครับ พวกเราซาบซึ้งจากใจจริงค่ะ
โอ้คุณยาย พวกเขากินเรียบร้อยแล้ว
ว่าแต่ว่า ไหนสามีคุณหล่ะ
เขาเสียชีวิตไปเมื่อปีที่แล้วค่ะ
อ้า....
ตอนนี้ฉันทำงานเขียนต้นฉบับที่บ้าน แล้วก็เลี้ยงดูเด็ก ๆ
อ้า...
ถ้าอย่างนี้แล้ว ฉันขอถือโอกาสแนะนำ ตัวฉันเองในอาหารมื้อนี้
ทั้งหมดนี้
ครอบครัวของเรา และก็ย่าของดองซุก
นี่ชองซุกผู้ที่เป็นคนเช่าบ้านของเรา
แต่ฉันก็ไม่เคยเห็นเธอมาก่อน
อย่างนั้นก็เถอะ ผมก็อาศัยอยู่ที่หมู่บ้านนี้มามากว่า 5 ปี
แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเข้ามาข้างในนี้
มีกี่ห้องเหรอ
โอ้ มีโทรศัพท์ด้วยนะ
มีใครเคยอยู่ที่นี่มาก่อนไหมค่ะ
อ๋อ...แอะ...อะ...
โอ้ มารยาทดีเหรอเกินนะ
แน่นอนซิ มีคนเคยอยู่ที่นี่
ผมยังคงไม่รู้อาชีพของเขา
เขาไม่เคยออกมาข้างนอกเลย
ผมไม่เคยได้คุยกับเขาเลยด้วยซ้ำ
แล้ว...
อา...คือว่า
ข้าซุปอีกสักถ้วยนะครับ
จากนั้นเขาก็เสียชีวิตเนื่องจากหัวใจวาย
แม้ก่อนหน้านั้นผมจะไม่ได้เห็นเขามานาน
เขาเลี้ยงหมาป่า ไว้ที่โรงนาถัดไป
ขาเลี้ยงหมาป่า ไว้ที่โรงนาถัดไป
ว้า...
ฮ๋า...ทำไมเขา
สำหรับเป็นอาหารเหรอ
ไม่นะ เขากำลังคันคว้าบางอย่าง
เดินขึ้น ๆ ลง ๆพร้อมกับหนังสือเล่มใหญ่
โอ้ ยังงัยซะ พวกเด็ก ๆ ก็ดูสวยและน่ารัก
แต่โรงเรียนค่อนข้างไกลจากที่นี่
ดังนั้นคุณจะต้องหา... อืมม.. เรียนชั้นประถม
และคนพี่จะต้อง...อืม
บางทีเธอต้องเข้าโรงเรียนมัธยมใช่ไหม
ซุนอี ไม่ได้เข้าโรงเรียนค่ะ
โอ้...
เราหวังว่าอาหารมือนี้ จะถูกปากทุกคนนะค่ะ
รสชาติเป็นยังงัยบ้างค่ะ
ทานเยอะ ๆ นะค่ะ อาหารยังมีอีกมากค่ะ
แม่ค่ะหนูออกไปข้างนอกสักครู่นะ หนูทิ้งของไว้ที่โรงเก็บของ
อากาศมันหนาว ยังงัยรีบเขามานะลูก
อย่างไรก็ตาม เรา...
ความจริงแล้ว เราไม่มีกำลังจ่ายบ้านหลังใหญ่ขนาดนี้ แต่ที่ย้ายมาเพราะซุนอีไม่สบาย
หมอบอกว่าให้รักษาตัวอยู่ที่บ้าน
อะไรนะ เป็นอะไร
เธอมีปัญหาเกี่ยวกับปอด
เธอกำลังเตรียมการพักฟื้นอยู่ที่บ้าน
ฉันไม่ได้เห็นรอยยิัมของเธอมาเป็นเวลานานแล้ว
พี่สาวหนูไม่มีเพื่อนเลย
ซุนจา...
ฉันรู้สึกเศร้าใจจัง
หน้าของเธอดูผอมแล้วก็ซีด
มันไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร
ฉันก็ไม่เคยได้ไปโรงเรียนเหมือนกัน
เดี๋ยวนะ ว่าแต่ว่าผู้ชายผมแป้คนนั้นเป็นใคร
เขาเป็นลูกชายของเพื่อนสามี ของฉันที่ทำธุระกิจด้วยกัน
แล้ว เขาไม่ได้จะมาอยู่ที่นี่ใช่ไหม
ใช่ะค่ะ
อย่างนั้นนี่เอง
เขาดูเหมือนคนที่ถูกตามใจจนเสียคน
เขายืนเอามือล้วงกระเป๋า ขณะที่คนแก่ ๆอย่างเรากำลังทำงาน
แล้วเขามาอยู่ที่นี่ทำไมเหรอ
เขาเป็นคนซื้อบ้านหลังนี้
มีแค่สองครอบครัวในหมู่บ้านนี้
แต่ผู้คนในหมู่บ้านล้วนแต่อัธยาศัยดี
บางทีเราน่าจะเปิดหน้าต่างแค่หน่อยเดียว
อากาศมันเย็น แต่มันจะอุ่นเหมือนเป็นหม้อไอต้มน้ำในนี้
หนูกินยาหรือยัง
ทานเรียบร้อยแล้วคะ
นี่กลิ่นอะไรนะ
แปลก ๆ
มันมีฝุ่นเยอะใช่ไหม
ค่ะ
เราจะทำความสะอาดพรุ่งนี้ ไม่ต้องห่วงนะ
ทุกอย่างจะเรียบร้อย
แม่ไปนอนเถอะค่ะ
จ๊ะ แม่ก็คิดว่าอย่างนั้น วันนี้เหนื่อยมาก
"แสงจันทร์, กับความเศร้าโศก"
"เงามืดภายในใจฉัน การมีชีวิตอยู่ของฉันมันช่างไร้ค่า มันกำลังคืบคลานเข้าสู่ความตาย จนกลายเป็นวิญญาณในที่สุด"
นี่ ซุนจา ตื่นเร็ว
มีอะไรบางอย่างข้างนอกบ้าน ตื่นเร็ว
พี่บอกให้ตื่นงัย
แม่ พี่กำลังข่มขู่หนู
โอ้ ซุนอี ของฉัน
ซุนอี เกิดอะไรขึ้น
นี่มันเสียงอะไร ฮา
พี่เธออยู่ที่ไหน
แม่ พี่อยู่ตรงนั้
โอ้ลูกฉัน เกิดอะไรขึ้นที่นี่
ลูกน่าจะปลุกแม่
มีอะไร ทำไมลูกมาอยู่ที่นี่
โอ้ลูกน้อยของแม่
ทำไหมลูกมาคนเดียว เจ็บตรงไหนไหม
ไหนตรงไหน ตรงนี้เหรือปล่า
มันใกล้แค่นี้ ทำไมไม่เรียกเราหล่ะ
เฮ้ มันเป็นหมาป่าแน่เลย
เธอไม่เป็นไรนะ ซุนอี
ผิวถลอกนิดหน่อยนะค่ะ
เอ้า ลองนี่ดู ฉันเพิ่งต้มมันเมื่อเช้า
คุณใจดีจัง
ขอบคุณค่ะ
ดีแล้ว หว้งว่ามันคงไม่หวนมาอีกรอบนะ
งั้นไปข้างในเถอะ
ลูกกำลังทำอะไรอยู่
กลับไปที่ห้องอ่านหนังสือเถอะ
ถึงแม้จะเป็นประกาศนียบัตรระดับประถม มันก็มีความสำคัญมากนะในอเมริกา
แม่ รอเดี๋ยวนะ
ฮือ อะไรเหรอ
ดูนั่น
นั่นมันคืออะไร
โอ้ คุณชอง
รอแม่อยู่ตรงนี้นะ
นี่ใช่ไหมที่ลูกเห็นเมื่อคืน
อาจจะใช่ หรืออาจจะไม่ หนูไม่แน่ใจ
ออกไป
ไปให้พ้น ไปให้พ้น
งั้น มานี่มะ
จุ๊ๆๆๆๆๆๆๆๆ
อย่างนั้นแหละ มานี่
จุ๊ๆๆๆๆ
นี่มันเป็นคนหรือเปล่า
นายเป็นใคร
เอานี่ไหม นี่
นี่เอาไป
เอ้า ตรงนี้นะ
กลิ่นอะไร...
โอ้ เอาอีกไหม นี่
เอาอีกไหม นี่
แม่ แม่กำลังทำอะไร หยุดแล้วก็ไล่มันไปเถอะ
รอเดี๋ยวนะ รอเดี๋ยว
ทำไมเขายังอยู่ที่นี่อีก
เขาพูดไม่ได้ใช่ไหม
ใช่ค่ะ
แต่ดูเหมือนเขาจะเข้าใจคำพูดนะ
คุณกับกำลังมองหาอะไร
นี่มันก็แค่ขอทาน
ก็แค่ไล่มันออกไป
ไม่รู้จักชื่อ
อายุ..ไม่สามารถระบุได้...
อ้า ให้ตายเถอะ หักซะแล้ว
คุณผู้หญิง คุณมีมีดเหลาดินสอไหม
เดี๋ยวค่ะ อะไร อะไรที่คุณจะทำต่อไป
อืม
ที่จริงแล้ว เราก็ไม่สามารถช่วยคุณได้มากเท่าไหร่
ผมได้อ่านจากหนังสือพิมพ์ว่ามีเด็กกว่า 60,000 ชีวิต ถูกทอดทิ้งในช่วงสงคราม
เขาดูเหมือนอายุน่าจะประมาณ 18 ปี ใช่ไหมนะ
สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ก็จะไม่ยอมรับเด็กโตเหมือนกัน
และเขายัง
โอ้... มีรอยแผลเป็นบนใบหน้าของเขาด้วย...
โอ้..
โอ้ ผมหัวใจจะวาย...
มีอะไรผิดปกติกับเขา
บางทีเขาอาจจะได้รับการทารุณกรรม
คุณต้องพาเขาไปที่สถานีตำรวจและตรวจสอบ
นี่เป็นหน้าที่ของตำรวจไม่ใช่เหรอค่ะ
คุณก็พูดถูก ผมจะถูกหัวหน้าทำโทษ
ก็แค่แตะมันออกไป ผับผ่าซิจริงๆ เลย
งั้นก็ได้ ผมจะตรวจสอบเรื่องนี้ในภายหลัง ช่วงนี้ให้เขาพักอยู่ที่นี่ก่อน
เดี๋ยวนะ ทำไมต้องเป็นฉัน
โอ้..ก็ผมก็บอกไปแล้วว่า
มีเด็กกว่า 60,000 ชีวิต ถูกทอดทิ้งในช่วงสงคราม
สำเนาใบสมัคร 1 ฉบับ, สำเนาทะเบียนบ้าน 3 ฉบับ
สารบัญจดทะเบียน 1 ฉบับ ,สำเนาหนังสือรับรองรายได้ 1 ฉบับ
รอก่อนค่ะ กรุณาพูดช้า ๆ หน่อยได้ไหมค่ะ...
ใบรับรองการเสียภาษี
ใบรับรองเหรอค่ะ หนังสือรับรองการจ้างงาน
หนังสือตรวจสอบเงื่อนไขการเป็นผู้ปกครองเด็ก
ผู้ปกครองเด็กเหรอ...
ฉัน..ฉันไม่ได้เป็นผู้ปกครองเด็ก
เราเพิ่งพบเขาอยู่หน้าบ้านเมื่อเช้านี้
งั้นคุณก็ควรไปที่สถานีตำรวจ
แต่เจ้าหน้าที่ตำรวจบอกให้ฉันมาที่นี่
งั้นคุณก็ลองพิจารณาดูเองก็แล้วำกันว่า จะเป็นผู้ดูแลเขาหรือปล่อยเขาออกไป
ทำไมส่งเขาไปสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าในเมื่อเขามีผู้ปกครอง
นี่คุณผู้หญิง คุณนี่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย
คุณผู้หญิง
มีทางหนึ่งที่ง่ายกว่านี้
คืออะไรค่ะ
ดังนั้น เท่าไหร่ที่เขาจ่ายให้คุณ
5,000 วอน
อะไรนะ
ดีจริง ๆ 5,000 วอน
บ้าเอ้ย
ก่อนอื่นผมว่าเราพาเขาไปล้างตัวก่อนดีกว่า
โอ้
อะไรนะ!
นี่ ซุนจา
เอาเสื้อของพ่อเธอมาให้แม่หน่อย ตัวไหนก็ได้
นาย มานี่
นี่มันนรกอะไรกันเนี๊ยะ นายกำลังทำอะไร นายดื่มน้ำแทนที่จะอาบมันเหรอ
นายกำลังทำเสียงอะไร ถอดออก
มานี่ ถอดออก
โอ้ นี่กลิ่นอะไร
ถอดมันออก ถอดมันออก
ทำไมผู้หญิงอ่อนแออย่างฉันต้องมาอาบน้ำ ให้กับเด็กผู้ชายตัวโตอย่างนี้นะ
แต่ดูเหมือนนายจะรู้นะว่ามันเป็นเรื่องน่าอาย
แต่ยังงัยซะนายก็ต้อง ทำความสะอาดช่วงกางเกงของนาย
ฉันจะถูให้แค่ข้างหลัง
ทำมันด้วยตัวนายเอง
เฮ้
นี่เขาหลับเหรอ
แม่หละ
นายทำอะไรอยู่ มานี่มะ
มานี่ ทานข้าว
ได้เวลาอาหารแล้ว
มาทานอาหาร ตรงนี้
อาหาร หิวใช่ไหม
โอ้..พระเจ้า
โธ่เอ๊ย
จึๆๆๆๆๆ...
เขาคงจะหิวมากนะ
พวกเราควรจะทำอย่างไรกับเขา?
อืม..
ตอนนี้เรื่องอยู่ที่สำนักงานเขต เราคงได้คำตอบเร็ว ๆนี้
แล้วเราจะทำยังงัยดีจนถึงตอนนั้น
อา....
อืม... ฮู้ว..
แม่ได้ยินว่าเขารู้จักคนมากที่ทำงานในเขตดังกล่าว
ให้เขาอยู่ที่นี่จนกว่าเขาจะแก้ปัญหาได้นะ
อะไรนะ!?
แค่ไม่กี่วันเอง
อืม
ฟังแม่นะ แม่ก็ไม่รู้ว่ามันจะนานแค่ไหนบางที...
นี่, ซุนอี
แม่ให้สัญญากับเธอ
นอนหลับเงียบ ๆและก็หลับให้สบายนะ
อย่าทำเสียงดังนะ โอเคไหม?
เข้าใจไหม?
คุณ! หยุดทำเสียงแปลก ๆ!
คุณจะต้องเงียบในเวลากลางคืน!
ลงมา!
ฉันละเหนื่อยเหลือเกินกับการต้องรื้อของออกจากกระเป๋า
เมื่อไหร่จะเสร็จก็ไม่รู้
ทำไมลูกไม่ทานหละ
หนูไม่มีทางที่จะทานร่วมกับเขา
แม่จะไปส่งเอกสารที่ไปรษณีย์หน่อยนะ
แต่...ลูกสาวสุดที่รักของแม่
แล้วเมื่อไหร่ลูกจะเริ่มทบทวนหนังสือ
หนูกำลังหาหนังสือของหนูอยู่
มันอยู่ไหนนะ
ไป...ออกไป
ฉันบอกว่า...ให้ออกไป
ถอยไปเดี๋ยวนี้
ออกไป
ไม่ได้ยินหรืองัยฉันบอกว่าให้ออกไป นี่...
แม่...
แม่...แม่...
เอ้อนาย...
กินนี่ซิ...
มีใครอยู่ไหม
เธอยังคงเอาข้าวของออกจากกระเป๋าอยู่อีกเหรอ
มันดูแย่หน่อยนะที่ไม่มีผู้ชายอยู่ในบ้านนี้เลย
อ้า..อยู่ตรงนั้นเอง อึบ...
หนักเป็นบ้า
มีผู้หญิงตั้งสามคนในบ้าน ไม่มีใครทำให้เสร็จเลยเหรอ
เจ้าสัตว์ประหลาดยังอยู่นี้อีกเหรอ
เขากำลังทำอะไรอยู่ตรงนั้น
ออกไป
ฉันต้องทบทวนหนังสือ
การสอบประกาศนียบัตรงั้นเหรอ
จะทำมันไปทำไม
เพียงแค่อยู่กับผมแล้วก็ทำสตูว์อร่อย ๆทานกัน
ปล่อยฉันนะ
เฮ้ มาเถอะน่า
ผมกำลังจะไปโซล เข้าใจไหม
เราจะไม่ได้เจอหน้ากันสักสองสามวัน
ดังนั้นมาบอกลากันแบบหวาน ๆหน่อยซิ
อะไร
คราวนี้ฝากไว้ก่อนเถอะแก
ขอบคุณ...
โอ้แม่ หนูยังไม่ได้ยกช้อนเลย
ก็พยายามคิดซะว่าไม่ได้ทานกับเขา อะไรนะ
นั้นมันมากเกินไป
โอ้ไม่นะ อาหารของฉัน...โอ้วววว
ได้โปรด เด็กน้อย ใจเย็น ๆ
"สารานุกรมสัตว์เลี้ยงการฝึกอบรมสุนัข"
แม่ เขาอยู่ที่ไหน
ใครเหรอ ชอลซูนะเหรอ
ชอลซูเหรอ
ใช่
แม่ตัดสินใจจะเรียกเขาว่า ชอลซู
ย้อนกลับไปเมื่อก่อน ต้องการมีลูกผู้ชายเขาตั้งชื่อไว้ว่า ชอนซู
แต่แล้วไม่นานซุนจาก็เกิดมา และแม่ก็รู้สึกอึดอัดใจแม้ว่ามันไม่ใช่ความผิดของแม่
ชอลซูก็ได้ แต่ว่าตอนนี้เขาอยู่ไหน
ซุนจาพาเขาออกไปข้างนอก
เธอเป็นคนกล้าหาญมาก
ที่ผ่านมาไม่นาน เธอได้พลัดหลงกับเด็กคนอื่นๆ
พี่ชาย
เธอยังเล่นไม่เป็นประสีประสาเลย
ส่วนใหญ่แล้ว ฉันเล่นดีมากเลยนะ
ฉันจะบอกยายว่าพี่แย่งเล่นอยู่คนเดียว
ฉันจะเล่นอีกครั้งนึง แล้วดงมีถึงจะเล่น โอเคมั้ย
ตกลง
โฮมรัน
ไม่ แค่ดับเบิ้ลเอง
ต่อไป ดงมี
และจากนั้น ชุลซู
หืม
เขาไปไหนแล้วล่ะ
นั่นไง
ชุลซู
ว้าวว เขาวิ่งได้เร็วมากเลย
ชุลซู ขว้างลูกบอลสิ
ขว้างเลย
ขว้างแรงๆ
เร็วๆสิ
เฮ้ ไม่ยุติธรรมเลย
ชุลซู โง่จริงๆ
นี่ นาย
ทำไมนายไม่ตอบล่ะ
อ๊า ฉันเหนื่อยแล้ว
อ๊า
นายฟังอยู่หรือเปล่า
อะไรอยู่ในกระเป๋านายน่ะ
ชุลซู
ถ้าฉันบอกว่า เดี๋ยว
จากนั้น อย่ากินแล้วรอก่อน
โอเค เดี๋ยว
นั่น
เธอกำลังทำอะไรน่ะ
นี่ ไปดูแพะกันเถอะ
แพะเหรอ
ใช่ มันกินมั่วไปหมด กินกระทั่งกระดาษ
นาย
ถ้าฉันบอกว่ารอเดี๋ยว ห้ามกินและรอก่อนนะ เข้าใจมั้ย
รอเดี๋ยว
ห้ามกิน
โอเค
นี่ นายบ๊องเอ๊ย
อะไร
คราวนี้อะไรอีก
อ๊า นี่
นี่ นี่
นี่
นี่ เดี๋ยวก่อนสิ ไม่นะ
เดี๋ยวก่อน นี่
เดี๋ยวก่อน ใช่แล้ว
นี่ นี่
เดี๋ยวก่อนสิ
นี่นาย มือของฉันมีรอยขีดข่วนไปหมดแล้ว
แต่นายทำดีแล้ว ในที่สุดนายก็ได้เรียนรู้การรอ
เข้าใจมั้ย
โอเค
คราวนี้ ถ้าฉันบอกว่ากิน นายก็กินเลยนะ
ถ้าฉันพูดว่ากิน
จากนั้นก็ กินนะ
ตกลงนะ
เอาละ เดี๋ยวก่อน
อย่าเพิ่ง อย่าเพิ่ง
ใช่ อย่าเพิ่ง
ใช่ อย่างนั้น
นายทำได้ดีมาก
ตอนนี้ ฉันจะบอกว่า
กิน
กินสิ
ถ้าฉันบอกว่า กิน จากนั้น กินแบบนี้นะ
ยังเฉยอีกเหรอ
ฉันบอกว่ากินแบบนี้ไงล่ะ
อ๊า ชุลซู ทำได้ดีมาก
ฉันจะไม่ทำแบบนี้ เพราะว่านายน่ารัก ตกลงมั้ย
แต่ เพราะว่าฉันเกลียดการกินข้าวกับนาย
นี่
อีกครั้งนะ
อะไรเนี่ย ใครเอามาติดไว้หลังตู้เสื้อผ้านะ
ลูกเหรอ
หนูไม่ทราบค่ะ
ลูกจะว่าอะไรไหม ถ้าชอลซูมา...
หนูไม่เป็นไร เรียกเขามาเถอะค่ะ
ดงมี ดงซุก
ปีดมันไว้
รอก่อน
กินได้
รอก่อน
กินได้ น้อย ๆ
โอ๊ว นายทำได้ดีเยี่ยม
ชอลซูของเรา
อะไรกัน ทานกันต่อเถอะค่ะ
"ฉันสูญเสียความศรัทธาและกำลังดำดิ่งลึกลงไปถึง ห้วงแห่งความตายและความสิ้นหวัง"
"สารานุกรมสัตว์เลี้ยงการฝึกอบรมสุนัข"
ไม่นะ
รอก่อน เจ้าโง่ จึ..
นี่ หยุดนะ
ดี อย่างนั้น ชอลซู
ถ้านายเสร็จแล้ว ทุยมันออก อย่างนี้ พึย...
พับมันอย่างนี้
วางไว้ตรงนี้
ดี อย่างนั้น ชอลซู
ดี อย่างนั้นแหละ
ถึงแม้ซุนจาไม่สามารถทำแบบนี้ได้
นายก็ทำได้เนี๊ยบมาก
รู้แล้ว
นี่ นายไม่เคยตัดผมของนายบ้างเลยหรืองัย
นี่นายหลับเหรอเนี๊ยะ
ลูกกำลังทำอะไรอยู่ เรากำลังจะไปตลาดกัน
เร็วเข้าเตรียมของทุกอย่างที่ลูกต้องการ
หนูยังทำไมเสร็จเลย
แค่นั้นพอแล้ว เข้าไปในห้องแล้วเตรียมตัวซะ
ชอลซูเราจะกลับมาไว ๆนะไปอยู่ในห้องก่อน
ถ้านายต้องหิว มีเกาลักอยู่นี่นะ
ไม่ รอก่อน
แม่
ให้ชอลซูไปกับหนูได้ไหม
ก็ได้แล้วแต่ลูก
ซุนจา ทำไมใส่รองเท้าแตะไปหละ ไปเร็ว
ซุนจา ทำไมใส่รองเท้าแตะไปหละ
ทำไมทำตัวเหมือนยังกับเป็นเด็กผู้ชาย
กลับไปใส่รองเท้าผ้าใบเร็ว
แม่กำลังจะไปแล้ว เร็วเข้า
เฮ้ ชอลซู
แม่ หนูลองทานนี่ได้ไหม
ไม่ได้ มันจะทำให้ฟันของลูกผุอย่างถาวร
ไม่ได้
แม่หนูอยากได้นี่
ปิดตาแล้วเดินต่อไปเถอะน่า
ไม่ ไม่
แม่ หนุจะซื้อรองเท้าผ้าใบนะ
ลูกมีรองเท้าผ้าใบของซอลซูแล้วนี่
โอ้ มันก็ดีนะ มันดี
แม่ เราไปซื้อกันเถอะนะ
เฮ้ ชุลซู ดูเหมือนว่าจะเป็นลุงนะ
ชุลซูดูนี่สิ
ว้าว มันเป็นอะไรที่งดงามมาก
ชุลซู
เขาหายไปไหนนี่
เขาเพิ่งตามเรามาเมื่อตะกี้ เกิดอะไรขึ้นล่ะ
ชุลซู
ชุลซู คิมชุลซู
นั่นไง เขาอยู่ตรงนั้น
อ่า
บางทีฉันอาจให้สิ่งนี้กับคนสวยคนนั้นนะจ้ะ
นี่นาย
นี่มันอะไรกัน
นายไม่รู้เลยหรือว่าต้องจ่ายเงินก่อน โง่จริงๆ
ทำไมคุณว่าลูกของฉันอย่างนั้น
อ้า...
โอ้ เขาคงเป็นลูกชายคุณ
แม่ ของหนูด้วยนะ
งั้นเอาสองชิ้นค่ะ
ได้ครับ เยๆๆๆๆ
กิน กิน กินซิ
ลูกของคุณดูฉลาดมาก
ผมก็เหมือนกันมีลูกสาวสองคนและลูกชายหนึ่งคน
เอ้, หนุ่มน้อย, กินช้า ๆ
ทำไมนายนี่ทุกทีเลยนะกินได้โดยไม่ต้องเคี้ยว
ได้ยินไหม นาย
บอกฉันมาซิว่านายกำลังจะไปไหน
ขอเพิ่มอีกชิ้นหนึ่งค่ะ
นายฟังฉันอยู่หรือเปล่า
บอกเรามาซิว่านายกำลังจะไปไหน ~
นาย นาย นาย ..
บางทีเขาอาจจะต้องไปโรงพยาบาล
ไม่เป็นอะไรมากมีแค่รอยขีดข่วนแล้วก็จ้ำแดงๆ...
ว้า อาจจะมีรอยฟกช้ำ ~
หมอ มีโรงพยาบาลอยู่แถว ๆนี้บ้างไหมค่ะ
ฉันคิดว่า... เราต้องไปโรงพยาบาลใหญ่
อย่างที่ หมอทราบ
ท่อนเหล็กขนาดใหญ่หล่นทับลงบนตรงนี้...
ออกไปได้แล้ว
เอ้ ..
ท่านหมอ อืม มันไม่ใช่อย่างนั้น...
ออกไป
นี่ มันไม่ใช่อย่างนั้น...
ฉันแค่...
ไม่ใช่อย่างนั้น แน่นอนฉันรู้ว่าท่านหมอรักษาได้
โอ้ไม่ฉันไม่น่าพลั้งปากเลย...
นั่งลง
โรงพยาบาลจริง ๆงั้นเหรอ
ใช่ฉันเป็นหมอเถื่อน
แต่ฉันจะทำทุกอย่างเท่าที่จำเป็น
ตามที่เธอเห็นฉันได้ทำงานที่นี่มาเป็นเวลา 30 ปีแล้ว...
เอ่อ... อาการเขาแย่มากหรือค่ะ
ครั้งต่อไป...
ครั้งต่อไปพกไปโรงพยาบาลใหญ่ ๆ ตกลงไหม
นี้เรียกว่าคาราเมล
มันมากนะ แต่แม่บอกว่าจะให้กินพรุ่งนี้
ถ้ามาพรุ่งนี้จะมีมากกว่านนี้ใช่ไหมค่ะ
แน่นอน
มีแม้กระทั่งลูกพลับแห้งในบ้านของเรา
พลับแห้งคืออะไร
เธอไม่รู้เหรอ
มันคืออะไร
พลับแห้งคือ...
พลับแห้ง
พี่
ได้ด้วยกันเถอะ
หยุดรบกวนพี่ได้แล้ว
เรากำลังจะไปไหนกัน
ไปดูแพะ
ดูเหมือนน่ากลัวมากนะ
เธอวิ่งเร็วได้เท่าไหร
20 วินาที
ฉัน 11 วินาที
พี่ชอนซู
เอานี่ไปซิค่ะ
มันคือถั่วต้องลดน้ำ แล้วมันก็จะเจริญเติบโต
นี่ ฉันวิ่งเร็วกว่าเธอดูซิ
อย่าโง่ไปหน่อยเลย
นี่ ถ้าเธอเอาสมุดโน็ตมาทำแบบนั้น แม่ได้ทำโทษเธอแน่
ไม่ต้องห่วงหรอกน่า มันไม่ได้ใช้แล้ว
อะไร นั้นของฉันนะ
มันไม่ใช่อย่างนั้น แต่แบบนี้
ไม่ใช่
แม.......
ใช่ไหมพี่
ฮา...
ทำมันซิ
ทำอะไร
ทำซิ
อืม งั้น
อืม เสียวงของพี่...
หัวเราะเหรอ
ดนั้้น เขามาแล้ว
วิ่ง
วิ่งเร็ว วิ่ง
ข้าบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่า ให้มันกินกระดาษโน็ต
เฮ้ บอลอยู่นี่
ไม่
มันอยู่นี่
พี่ชาย ทางนี้
ดงมี
ดีมาก
พี่ชาย ห้ามใช้มือต้องใช้เท้าอย่างนี้
เฮ้
ไปและไปเอามาเร็ว ๆ
เฮ้ๆๆๆ รอก่อน
ขอบใจมากนะ
พี่โกงนี่นา
นายกำลังทำอะไรอยู่
ไปต่อ
อุ๊ย
ไม่ต้องยุ่ง
มันเป็นของฉัน
เย้
นาย มาคุยอะไรกันหน่อยซิ
เฮ้
ว้าว...ข้าวนึ่งอันหอมหวน
มันดูน่าอร่อยนะ
อุ๊ย
ได้เวลาอาหารแล้ว
แม่ค่ะ ฮือ
ซื้อลูกเบสบอลให้หนูหน่อยนะ
ครั้งที่แล้วพี่ชายเขาทำหาย
เอาอีกแล้วซิเนี๊ยะ
ชอนซูขว้างเบสบอลไปตกในฝูงแพะ
ชอนซูดูเหมือนแข็งแรงมาก
บางทีงานที่เหมาะสมของเขาคือ การเป็นนักกีฬาก็ได้
ว่าแต่ว่า แม่ค่ะ
จนถึงเมื่อไหร่ที่ชอนซูจะพักอาศัยอยู่กับเรา
แม่กำลังพยายาม เพื่อให้เขาจะได้อยู่ในสถานที่ดี ๆ
เพื่อนของหนูที่อยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เขาไม่ได้นำกล่องอาหารกลางวันมาทาน
แล้วก็ใส่เสื่อผ้าซ้ำๆทุกวัน
ที่จริงแล้ว มันก็ไม่ใช่สถานที่ๆดีนักหรอก
ถ้ามีใครดูถูกฉัน ฉันจะเอาคืนเป็นสิบเท่า
ฉันมีเงินมากว่าที่พวกเขารวมกันซะอีก
เฮ้ นี่คุณพูดพล่ามอะไรคนเดียว
เธอรู้อะไรไหม
เธอมองว่าฉันต่ำยังงันเหรอ นี่
ฉันจะบดขยี้ทุกคนที่ทำกับฉัน
เข้าใจไหม
ว่าแต่ว่าเราจะไปที่แมนชั่นของคุณแล้วดื่มกันต่อใช่ไหม
เป็นความคิดที่ดี
เธอคอแข็งอย่างงั้นเหรอ
กินฉันทั้งตัวด้วยนะ
ไม่ใช่แค่ดื่มแต่ทำบางอย่าง...
ทำไมต้องพูดอย่างนั้น
มันเป็นความผิดของเธอทั้งหมด
อ้า
อะไรนะ
นั้นไอ้ปัญญาอ่อนนี
เราจะทำยังงัยกันดี
เงียบเถอะน่า มันพูดไม่ได้
นั้นอะไร อ้า...
นี่ นาย
ชอนซู
นายตื่นตอนพระอาทิตย์ขึ้นงั้นเหรอ
มานี่ซิ
นี่ นาย
ลองพูดซิ
ชอนซู
อืม
พูดตามฉัน
พูดแบบนี้ ดีกึท
เฮ้ ลองพูดซิ
กรดกลิ้นแบบนี้
ดีกึท
ดี
อีๆๆๆๆ....
ดีกึท
เฮ้ ดีกึท
หยุดจ้องมองที่ฉัน
เขียนต่อไป
ต่อไป
มันยากนักเหรอ ก็แค่เขียนมัน
ลากเส้น แบบนี้
แค่ลาก
ถ้านายไม่รู้ ก็ร่าง รีอึล
ว้าว...มือของนายดูอุ่น ๆนะ
ลองอีกครั้งสองครั้งและ ทุกอย่างจะกลายเป็นความเคยชิน
แล้วนายก็จะเขียนมันได้เร็วขึ้น
นายกำลังทำอะไรอยู่
มองมาที่ฉัน แล้วก็เขียนบนกระดาษนี่
อ้า
ฉันไม่ได้เล่นมานานแล้ว ไม่แน่ใจว่าจะเล่นได้ดีแค่ไหน
แต่ก็จะลองดู
เพลงนี้ฉันแต่ไว้นานแล้ว อย่าหัวเราะนะ
ฉันกำลังรอค่ำคืนอันแสนยาวนาน
จนกระทั่งพระอาทิตย์ขึ้นด้านนอกของหน้าต่าง
ก็เพราะว่าเมื่อรุ่งเช้าเข้ามาเยือน
ฉันก็จะได้พบกับเขา
ขอบคุณ สำหรับการรอคอยฉัน
ขอบคุณ สำหรับการมองตาฉัน
ขอบคุณ เจ้าชายสุดที่รักของฉัน
ที่ปรากฏกายต่อหน้าฉัน
มี..ท่อนสองด้วย
สวัสดีค่ะ
[สวัสดีครับ นั่นเป็นบ้านของคุณยุนอ๊อกฮีใช่ไหมครับ]
[นี่คือหัวหน้าโจจากสำนักงานเขต]
มีเรื่องอะไรค่ะ
[ผมได้สอบถามบางสถานที่... แต่ไม่มีสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเลย]
[แต่ผมพบที่หนึ่งที่มีความน่าเชื่อถือ.]
[นำเขาไปที่นั่นในวันพรุ่งนี้]
[ขอโทษครับ]
ไม่มีเด็กคนดังกล่าว
เฮ้ นายกำลังหาอะไรอยู่อีก
นายซ่อนอาหารไว้อีกแล้วใช่ไหม
อย่าเอามาให้ฉันนะ
ฉันจะไม่กินมันหรอกนะ
เฮ้ กี่วันแล้วเนี๊ยะที่นายใส่ชุดนี้
แม่นะแม่ ไหนสัญญาว่าจะซื้อเสื้อผ้าให้ชอนซู
ถ้าหนูเป็นแม่ หนูจะซื้อมันมาหลังจากกลับจากไปรษณีย์
นายเสร็จหรือยัง
ว้าว นี่มันเป็นอะไรที่ดี เหมาะกับชุดที่นายสวมใส่
ดูนี่ ดูซิ
หน้านานตลกจัง
เฮ้ มองดูฉัน มองมาที่ฉัน
นายกับฉันดูหน้าตลกมาก
เฮ้ ดูซิ ดูซิ
ดูนายซิ
ซุนอี
นั่นแม่นี่
นี่นาย หาที่หลบเร็ว
ฉันหนื่อยจังวันนี้
รองเท้าก็อยู่นี่ แล้วไหนหล่ะซูอี
โอ้วท้องฉัน, น่าจะกลั้นมามาก ฉันต้องเข้าห้องน้ำสักหน่อย
นี่ ชอนซู
อยู่นั้นแหละ จนกว่าฉันจะเรียกนายออกมา
อยู่นั้นแหละจนกว่าฉันจะเรียกนายออกมา แม่กลับมาแล้ว
แม่
ไม่นะ
อะไรเหรอ แม่อยู่ในห้องน้ำ
เฮ้ คิมซุนจา
เฮ้ เธอมาจากไหน
ฉันเรียกเธอตั้งหลายครั้ง
ทำไมเธอไม่เอามันไปหล่ะ
แล้วซุนอีหล่ะ
บางทีเธอออกไปเล่นกับชอนซู
เธอเคยอยู่บ้านทั้งวัน สงสัยว่าจะไปดูรอบ ๆ
จะเป็นยังงัยถ้าเธอเป็นลมเหมือนครั้งที่แล้ว
ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบาย ฉันต้องการไปพักหน่อย
ไปกินมันฝรั่งอันแสนหอมหวาน แล้วไม่ต้องมากวนฉันนะ
เอ้ คุณลุงจองไปทำอะไรนะวันนี้ หรือว่าแพะทั้งหมดหนี้ออกไป
แม่ ไอ้นี่มาได้ยังงัยค่ะ
เห็นไหมหล่ะ ลูกควรจะดูให้มันดีๆก่อน แทนที่จะโวยวาย
หนูรู้แล้ว ก็เมื่อวานมันไม่อยู่นี่นี้นา
คิดว่าแม่จะเชื่อเธอเหรอ
ก็ลูกหามันมันอย่างลวก ๆ แล้วก็บอกว่าไม่มี
แล้วก็ถามแม่ทุกวัน มันอยู่นั่นไหม มันอยู่นี่ไหม
แม่ ไหนชุดซับในของหนู
ลูกคิดว่าจะใส่มันตอนนี้หรืองัย อ้า
เข้าไปในห้องได้แล้ว เก็บของใส่กระเป๋าหนังสือแล้วก็เข้านอน
หยุด
คุณมาทำอะไรดึก ๆดื่น ๆป่านนี้
นี่...
ฉันบอกเธอแล้วงัย พูดแบบผู้ดีหน่อยได้ไหม ทำไม่เป็นหรืองัย
สาวน้อยคนนี้เนรคุณจริง ๆ...
ไปด้วยกันเถอะ
ฉันจะไปซื้ออะไรอร่อย ๆ
ตามมา แล้วค่อยคุยกัน
อย่าทำให้ฉันผิดหวัง
ชอนซู หยุดอยู่ตรงนั้น
โอ้ นายอยู่ตรงนั้นเองเหรอ
นี่นาย มานี่มะ
กี่ครั้งแล้วที่ทำเสียงแบบนั้น
ทั้งที่ไม่ใช่ลูกสุนัขสักหน่อย
หากนายยังทำตัวเลว ๆแบบนี้...
อะไรกันเนี๊ยะ
อย่ามานี่นะ
อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฉันผิดไปแล้ว
อย่านะ อย่าทำอะไรฉันนะ
พ่อ...
หยุด
ผีเหรอเนี๊ยะ
ซุนอี เธอก็เห็นเหมือนกันใช่ไหม
ฉันไม่รู้
อย่างไรก็ตาม อ้า...
ผู้หญิงคนนี้บอกว่าคุณเข้ามา ทำความเสียหายในบ้านและพยายามที่จะทำร้าย
งั้นไปด้วยกันหน่อย
ทำความเสียหายเหรอ
เดี๋ยวนะ
นี่มันบ้านของผม
คุณยังไม่รู้อีกเหรอว่าใครเป็นคนทำร้าย และใครเป็นเหยื่อ
เฮ้ เธอรู้ไหมใครเป็นคนจ่ายค่ารักษาพยาบาลของเธอ
เธอรู้ไหมใครซื้อบ้านหลังนี้ให้เธอ งี่เง่าเอ๋ย
พ่อของฉัน
พ่อของฉันประกอบธุรกิจและ พ่อเธอก็เข้าร่วมในภายหลัง
นี่ หลังจากที่พ่อฉันตายคุณก็โขมยทุกอย่างไปจากเรา แล้วก็ใช้ชีวิตอยู่อย่างสุขสบาย
ฉันรู้ว่าอะไรคือความจริง
แม้ว่าคุณจะพึมพำเกี่ยวกับเงินช่วยเหลือ และค่ารักษาพยาบาล
มันยังน้อยไปสำหรับความช่วยเหลือ ฉนั้นฮุปปากซะ
โอ้ลูกรักของแม่
ลูกกำลังพูดอะไร
หยุดเถอะ หยุดเถอะ
ตอนนี้เธอมันเป็นแค่นังบ้า
ฉันพูดอะไรไม่ออกเลย
ถ้าเธอไม่ใสหัวไอ้นั้นออกไป
ครัวครัวของคุณก็ออกไป
ได้ อย่างงั้นก็ดี
ยังงัย ฉันก็ยังพูดเหมือนเดิม
คุณตำรวจค่ะ
งั้นไปสถานีตำรวจด้วยกัน
คุณเห็นเขาใช้มีดและไม้กระบองเหรอ
งั้นไปตรวจสอบที่นั้นกัน
จนถึงตอนนี้แล้ว ทำไมไม่โทรเรียกพ่อคุณมาที่นี่หละ ฮา
ฉันก็มีคำถามมากมายที่จะถามพ่อของคุณ นั่นมันจะดีไม่ใช่น้อย
ถ้าคุณไม่สามารถ
ขอบครัวของเรา
ชอนซู
ปล่อยเราไว้แล้วก็เงียบซะ
โอ้ เธอคิดอะไรไปไกลขนาดนั้น...
อีสาระเลวเอ้ย
คุณตำรวจ หยุดเขาหน่อยค่ะ
เธอรู้ไหมว่าพ่อฉันเป็นใคร
ชอนซู
นี่มันคืออะไร
ดังนั้น คุณ...
ดี่มเหล้ามาใช่ไหม
คุณดื่ม มาโกลิ(เหล้าเกาหลี)ใช่ไหม
งั้น ก็นิดหน่อย อะไรอย่างนั้นใช่ไหม
นิดหน่อย
ดื่มวิสกี้นิดหน่อย วิสกี้
อ้า วิสกี้ มันก็คือเหล้า
อ้า...ผมได้ยินมาว่าถ้าใครดื่มเหล้ามาก ๆ เขาไม่สามารถจำได้แม้กระทั้งพ่อแม่ตัวเอง
คุณไม่เชื่อผมเหรอ
ผมหมายถึง
แน่นอนเราไม่ได้ทำอะไรเลย
แล้วเขาก็โผล่มา และ ทำร้ายข้าวของทุกอย่าง
และ ก็ฆ่าใครสักคน
คุณต้องขังได้สัตว์ประหลาดนั้น
ไม่มีใครฆ่าใคร มันเป็นเพียงแผลถลอกเล็กน้อย
นี่ คุณ
ทำไมไม่อยู่แบบเงียบ ๆ ต้องมาสร้างปัญหาตอนกลางคืนด้วย
เอ้อ คือว่าผม...
อะไร...
พวกเขาก็มาที่นี่ค่อนข้างบ่อย
และ...
เหตุการณ์ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร
ที่ว่าความป่าเถื่อน การบุกรุก การทำลายอย่างรุนแรง
และแน่นอน ไม่ใช่อะไรที่ผมต้องกังวล
เอ้อ... ทรัพย์สินของบริษัท... ต่าง ๆนาๆ...
นั้นมันหมายความว่ายังงัย
ชอนซู อยู่อย่างเงียบ ๆนะ
ถ้างั้น วันนี้ก็สรุปว่า
เพื่อนบ้านไม่ควรที่จะฟ้องร้องกัน
เราต้องการให้ทั้งสองครอบครัว จะประนีประนอมผ่านการพูดคุยตรงนี้
คุณตำรวน กรุณาไขกุญแจมือหน่อยค่ะ
โอ้ นี่มันกลิ่นอะไร
โอ้ฉัน หายใจแทบจะไม่ออก
ซุนอี ลูกไม่ได้กลิ่นเลยเหรอ
กลิ่นเหรอ กลิ่นอะไร
โอ้เหม็นชะมัด นี่มันอะไร...
ทำไมมันอยู่ตรงนั้น
นั้นของชอนซู
ว่าแต่ว่า
คุณโทรหาพ่อของผมหรือยัง
เย้ แน่นอนฉันโทรแล้ว
ผมไม่ต้องการที่่จะทะเลาะ ดังนั้นผมจะเป็นคนดูแลที่นี่
ได้
ดี ทำไมเราจะต้องต่อสู้กันด้วย
ในเมื่อเธอก็จะแต่งงานกับผมอยู่แล้ว
ดังนั้นทำให้ทุกอย่างมันราบรื่นดีกว่าไหม
ว่าแต่ว่า คุณไปเอาได้สัตว์ประหลาดนี้มาจากไหน
ได้สาระเลวนี่
ห้ามเด็ดขาดปล่อยมันออกไปจากห้องนี้
มันเป็นสัตว์ประหลาดอันตราย
อะไร...มันคืออะไรนี่
มันเป็นของเจ้าของบ้านคนก่อน เราเอาออกมาตอนจัดเก็บบ้าน
ฉันคิดว่าพวกเขาจะทิ้ง |Nแต่บางส่วนยังคงเหลืออยู่
ปาร์คจองโด เหรอ
คุณคือ ศาสตราจารย์ คังแทชิค ใช่ไหม
อะไร ทำไมไม่เคาะประตู
คุณรู้จักศาสตราจารย์ ปาร์คจองโดไหม
ผมเจออะไรบางอย่างที่มหัศจรรย์มาก
บางที...
บางทีคุณอาจจะรู้อะไรบางอย่าง
นั่งลง
นั่งลงก่อน ขานายจะเจ็บเอา
นั่งลง
หยุด
กลิ่นมันก็ยังไม่หายแม้จะทำความสะอาดแล้ว
อากาศมันหนาว ลูกมาทำอะไรตรงนั้น
กลับเข้าไปในบ้านเถอะ
หนูรู้สึกเบื่อเมื่ออยู่ในห้อง
ว่าแต่ว่า ทำไมลูกต้องอ่านหนังสือหนักขนาดนั้นด้วย
แม่กำลังจะไปไปรษณีย์ส่งเอกสารหน่อย
ฉันเข้ามาในนี้เพราะข้างนอกมันหนาว
แค่นั้นก็พอแล้ว
นั้นฉันเหรอ
ไม่...
นี่มันไม่มีแล้ว
แทนที่จะ ฉันเอาของบางอย่างมาให้นาย
นี่แนะ...
นี่เป็นหนังสือที่พ่อซื้อมาให้ฉัน
แต่ฉันยังไม่ได้อ่านมันเลย
แต่ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่อ่านมันนะ
แต่ฉันอยากให้นายอ่านให้ฉันฟัง
เมื่อเวลาที่นายเขียนและท่องได้
อ่านมันให้ฉันฟัง
แล้ว ฉันจะลูบหัวนายสักร้อยครั้ง
นี่เป็นคำสั้ง เข้าใจไหม
ว่าแต่ว่า นายรู้จักมนุษย์หิมะไหม
นายเคยเห็นหิมะใช่ไหม
นายควรจะปั้นมันเป็นลุูกบอลและรูปร่างคน
เราจะทำตอนที่มีหิมะ
นายจำได้ไหมภูเขาที่เราไปเล่นกับซุนจา
ถ้าเราทำมนุษย์หิมาตัวใหญ่ๆๆๆๆๆๆๆที่นั้น
มันน่าตื่นเต้นมากเลยใช่ไหม
สัญญานะ
ทำแบบนี้
นายกำลังทำอะไร
ไปฝึกเรียนดีกว่า
โอ้ ทำไมมันอุดอู้อย่างนี่
นาย
นายทำอะไรอยู่จนถึงตอนนี้
ทำไมนายไม่เรียนรู้ภาษา
แต่ฉันก็ยังอิจฉาความแข็งแรงของนาย
ฉันก็ไม่ได้มีความสามารถพิเศษอะไร
เรียนก็ไม่เก่ง...
นายเป็นคนดีใช่ไหม
นายจะไม่ทำร้ายคนใช่ไหม
นายจะไม่
นายจะต้องเรียนรู้จากฉันมาก ๆ
นายอาศัยอยู่ที่บ้านของเรากับฉันใช่ไหม
พูดว่า ใช่ ใช่
นี่
นายเห็นกองหินข้างล่างนั้นไหม
ถ้าใครไปถึงก่อน คนนั้นจะต้องทำตามที่เขาปราถนา
ไม่มีคำถามใด ๆ เข้าใจไหม
ฉันจะพูด หนึ่ง สอง สาม ไป เป็นสัญญาณนะ
เข้าใจไหม
หนึ่ง...
สอง..
ไม่มีใครอยู่ในบ้านเลย
พี่ไปโรงเรียน
ซุนอี
ซุนอี...ชอนซู
คิมซุนอี
ซุนอี
ว้า พวกเขาอยู่ไหนนะ
ที่นั้น บางที
หนูว่าพี่เขาคงไปเล่นกับพี่ชายที่ไหนสักแห่ง
อย่าร้องให้นะ
ผมรู้ว่านี้จะเกิดขึ้นเหรอ?
ผมได้บอกแล้วใช่ไหมว่าจะ มีเรื่องร้ายแรงบางอย่างจะเกิดขึ้น
ผมรู้ว่าจะมีปัญหา
แล้วพวกเขาเปิดประตูได้ยังงัย
ซุนอี
คิมซุนอี
เดี๋ยวก่อน พวกเขาเป็นใคร
อา...ฉันไม่รู้
เราเจอมันแล้ว
ที่ไหน มันอยู่ที่ไหน
พี่
ซุนอี
อะไร เธอทำอะไรอยู่
ซุนอี
คุณเป็นใคร
เจ้าหนู,ผักผ่อนหน่อยนะ.มันเป็นแค่ยาสลบเท่านั้น
ทำไมคุณถึงยิงใส่พี่ชายชั้น
เจ้าหนูนี่อันตราย
เฮ้,เจ้าหนู,เจ้าหนู
พี่,กลับบ้านกันเถอะ
เธอกำลังทำอะไรกับเขา
ซุนอี โอ้พระเจ้า,ซุนอี
ซุนอี,เธอโอเคมั๊ย
ลุกขึ้นมาสิ,ซุนอี
เธอไม่ควรที่จะออกไปข้างนอกเป็นเวลานานๆ
หมาป่ามีคุณสมบัติหลายอย่าง
หมาป่าสามารถมีชีวิตอยู่ในที่แคบๆ ซึ่งแตกต่างจากสัตว์นักล่าทั่วไป,
นอกจากนี้ สามารถไล่ตามเหยื่อที่ดื้อรั้นได้อย่างไม่น่าเชื่อ
สามารถทนความอดอยากได้เป็นเวลานาน
และรักผู้หญิงเพียงคนเดียวตลอดช่วงชีวิต
เธอกำลังพูดถึงเรื่องอะไร
มันไม่เหมือนกัน
มันหมายถึง,
ปาร์คจองดูต้องการสร้างทหารที่ดีในการเข้าแทรกซึม
โอ้ ฉันควรเริ่มต้นใหม่
เขาไม่ใช่คนแต่เป็นสัตว์
นั่นเป็นสิ่งที่คุณต้องการพูดเหรอ,ห๊า
ปาร์คจองดูเคยเรียนที่ชั้นเดียวกับฉัน,
และตั้งแต่เขาเป็นเพื่อนสนิทของฉัน, เขาก็ส่งอีเมลมาให้ฉันหลายครั้ง
พวกเขากำลัง
ไม่ต้องพูดถ้าไม่จำเป็น
เป็นอะไรมั๊ยที่จะดื่ม
โอ้,โอเค
ตั้งแต่มนุษย์เป็นวัตถุในการวิจัย, ก็เกิดปัญหาเกี่ยวกับด้านจริยธรรมอย่างรุนแรง
ดังนั้น,ถ้านี่เป็นสิ่งที่รู้จักต่อสาธารณชนทั่วไป
จะถูกวิจารณ์อย่างมาก
หากสื่อมวลชนต่างชาติรู้เรื่องเข้าล่ะก็
ยังไง,
เจ้าหน้าที่ที่ได้รับคำสั่งจากปาร์คจองดู
โอ้
ไม่มีหลักฐาของการแทรกแซงของรัฐบาล
ฉันไม่ได้พูดอะไร
ฉันได้ประมาทเรื่องงานวิจัยเอง
อะไรที่ยุ่งเหยิง...
ก็อย่าพยายามที่จะเรียนรู้มัน
ดีแล้ว,ฉันไม่ได้พยายามแม้แต่
ไม่ว่ายังไง,เราต้องใช้โชลซูและ
หาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่องนี้
เฮ้,นี่มันไม่เหมือนข้อตกลงเมื่อวานนี้นี่
เด็กนั่นจะต้องไม่เป็นที่รู้จักต่อสาธารณชน
เราไม่สามารถพาเขาออกไปข้างนอกได้
หากคุณทำการวิจัยด้วยตัวเอง
ทำไมคุณถึงต้องระวังมาก
จะดีกว่าถ้าทำตามคำสั่ง
ทำไมคุณต้องพูดเล่นลิ้น
เพื่อบอกความจริง,ฉันไม่รู้ว่ามัน
ยังไง,
หากเขาเป็คนอันตราย,ถ้าหาก
พวกเราฆ่าเขา
ฆ่าเขาเหรอ
ใช่
ถ้ามันเป็นเป็นที่รู้จักของประชาชน
ไม่ พาเขาออกไปข้างนอกมันอันตราย
อา, อืม,คุณ เอ่อ
ฉันไม่เข้าใจ คุณกำลังพูดเรื่องอะไร
มันอาจ,มีบางอย่างที่เข้าใจผิด
โชลซู นายเป็นเด็กดีมาก
เขาไม่สามารถพูดได้อย่างคล่องเเคล่ว
คุณผู้หญิง
เธอไม่เข้าใจหรอ
ถ้าเรามาถึงช้ากว่านี้,
ซุนอี
จะต้องถูกเขากิน
เขาไม่ควรมาที่นี่ตั้งแต่แรก
ไม่ต้องห่วง,ซุนอี.ไปกันเถอะ
ขึ้นอยู่กับความร่วมมือของคุณ
บอกพวกเขาและให้มันรวดเร็ว
กลับมาเร็วๆนะ
ซุนจา
ฉันจะให้มันอยู่กับเธอ
ฉันจะกลับมาเร็วๆนี้แหละ,ดังนั้น เขียนจดหมาย10ครั้ง แล้วก็
กินข้าวเยอะๆ,และอย่าเสียงดังตอนกลางคืนนะ
เขาหนีไป
ซุนอี
ซุนอี,เธอโอเคมั๊ย
รอก่อน
โชลซู
รอก่อน
ฉันบอกแล้วว่าเขาอันตราย
ถ้าหากมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีกครั้งล่ะก็,
พวกเขาจะยิง...
ยิง
อย่าพยายามที่จะแตะต้องโชลซูเมื่อฉันไม่อยู่ที่ี่
คุณคะ,ไปกันเถอะ
เธอทำอะไรอยู่คนเดียว
หัดเขียนจดหมาย
กา นา ดา รา
ทำไม
เพราะเขาไม่รู้,ว่าทำไม
คุณก็เห็น,ว่านั่นไม่มีพฤติกรรมอะไรผิดปกตินี่
เขาเพียงแค่มองที่ประตู
และฝึกเขียนจดหมาย
ทำไมเขาไม่กินอาหาร
เพราะว่านั่นมีไม่พี่สาวอยู่ด้วย
โอ๊ หนาวเหลือเกิน
ต่อไป
ถ้าเขาแสดงอาการผิดปกติหรือปฏิกิริยารุนแรง,
ก็จะถูกยิงทันที
ไม่มีอะไรที่สามารถเล็ดลอดสายตาของฉันไปได้
ฉันกล้ารับประกัน
ไม่ว่าจะอันตรายหรือไม่
ไม่สามารถระบุกรุ๊ปเลือดได้
และ
การมองเห็น,การได้ยิน,การดมกลิ่น
ทุกๆอย่างยอดเยี่ยม
มากเกินไปซะด้วยซ้ำ
อุณหภูมิในร่างกายสูงมาก
เท่าไหร่
46 องศาเซลเซียส
ฉันคิดว่าเขาไม่ได้เป็นแต่เป็นไปตามธรรมชาติ
โดยกรณีนี้,จะต้องมีการศึกษาต่อไป แต่
ความหนาแน่นของมวลกระดูก และความแข็งแรงของกล้ามเนื้อคล้ายกับช้าง
ถ้ามีใครถาม,พูดทุกอย่างให้เป็นปกติ
ตกลง
ถ้าเราไม่พาเขาไป
เขาจะต้องตายที่นี่
ซุนจา
โชลซู
เรามาเล่นลูกข่างกัน
ฝนกำลังจะตกแล้ว,จะเล่นได้ไง
ฉันต้องอยู่ที่บ้าน
โชลซูก็ไม่เล่น,เหมือนกัน
ทำไม
เพราะเขาไม่สามารถทำได้
งั้นเดี๋ยวค่อยเล่นก็ได้
มันเป็นอาการช๊อคชั่วคราว
ไม่ต้องกังวลไป
ดูเหมือนว่าการดูแลบ้านจะมีประสิทธิภาพมากกว่าที่ฉันคิดไว้
ขอบใจ,ด๊อกเตอร์
ฉันเป็นห่วง
แม่
ห๊ะ
กลับกันเถอะ
โดยรวมๆ,เด็กคนนี้
มีทุกอย่างปกติ
และอ่อนโยนกว่าที่คิดไว้
ดังนั้น,
เขาเพียงแค่สูญเสียครอบครัวและได้รับการอบรมที่ไม่ดี.แค่นั้น
ฉันเห็นเด็กที่คล้ายกัน
แน่นอนมันเป็น
และ,โชลซูเรียบร้อยกว่าฉัน
บางครั้ง,ฉันก็ไม่ได้แปลงฟันก่อนเข้านอน
แต่เขาทำหลังจากกินมื้อกลางวันเสร็จ
คุณโคโลเนล คุณกำลังพูดเรื่องอะไรอยู่ ห๊ะ
คุณมองเห็นหลักกิโลเมตร
ไม่ ฉันจะบอกคุณ
วิธีที่เขาจะกลายร่าง
เขาแตกต่างจากเรา
แน่นอน
เขาสามารถพูดและแข็งแรงผิดปกติ
เขาเป็น...
เขาเป็นปีศาจ,ใช่ไหม
ปีศาจอะไร
จริงๆแล้ว,ผมเป็นคนมือเติบดังนั้น,
และผมไม่ชอบรอให้ถึงจุดสิ้นสุด
พอทีเถอะ
มานี่
ในความคิดของฉัน
เขาขาดการเข้าสังคมเพราะเขาถูกเลี้ยงดูมาโดยสัตว์
แต่เขาสามารถเรียนรู้ได้
แม้ว่าจะต้องพยายามต่อไป
ตอนนี้,ไม่มีความจำเป็นที่ต้องทำลายเด็กนั่น
อืม,เขาไม่เคยแสดงพฤติกรรมรุนแรง
ใช่
จากนั้น,รายงายว่าไม่มีอะไรเกินขึ้นแล้วกลับไป
พี่เราหล่อมาก
โชลซูคล้ายหลานชายของฉัน
ไอ้เวรเนี่ยนะ
ไอ้เวรนี่กินเเพะของฉันไป
เมื่อไหร่
2อาทิตย์ก่อน
ตอนกลางคืน
อยู่กับเขาในตอนกลางคืน
อะ,อะไรนะ
ฉันขับรถเมื่อเขา
กำลังกินแพะของคุณชอง
กินพวกเขา
ยังไง
อะไร
ยังไง
เขากัดแทะพวกมันราวกับหมาป่า
คุณกำลังพูดอะไรอยู่น่ะ
ฉันกลัวเขาทำร้ายฉัน
คุณก็ยังอยู่,ใช่ไหม
ทำไมคุณต้องบอกฉัน
ฉันกำลังทำอยู่
คุณรู้ใช่ไหม
มันเขียนอยู่บนหน้าคุณที่กำลังโกหก
ถ้าคุณต้องการโกหก,ควรจะทำมันให้ถูกต้อง,โอเค
กลลวงของเด็กนายทำให้ฉันโกรธมากขึ้น
อะไร~
เป็นตัวคุณเองที่ทำเป็นไม่เห็นอะไร
คุณลุง
คุณรู้ไหม
ชอนซูไม่ได้ทำแบบนี้
คุณเห็นมันใช่ไหม
เขากัดแทะแพะยังไง
ฉันไม่เห็นมัน แต่
ยังไง
ฉันเห็นโชลซูที่ฟาร์มในคืนนั้น
และมีแพะที่ตายแล้วที่นั่น
ไม่.
แต่..
มันไม่ได้ดูเหมือนเป็นการกระทำของสัตว์
ผิดแล้ว ฉันเห็นทุกอย่าง
หยุดโกหกซักทีเถอะน่า
ผู้หญิงงี่เง่าน่ารำคาญ
จีเท
ระวังคำพูดคุณหน่อย
รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร ห๊ะ
ถึงไม่รู้วิธีปฏิบัติตัว
พวกคุณทุกคนเป็นบ้าไปหมดแล้ว
จึงต่อสู้กันเพียงเพราะเจ้าตัวประหลาดนี่,หรอ
ยังไงก็ตาม,เราจะมาฟาร์มพรุ่งนี้,
นี่ก็เพียงพอสำหรับวันนี้แล้ว
ทำไม
ฉันมีบางอย่างจะบอกกับคุณ
ว่ามา
ถ้านั่นเป็นโชลซู,เขาจะกระโจนเหนือรั้วกั้นได้
อะไรนะ
ถ้านั่นเป็นโชลซู,เขาจะกระโจนเหนือรั้วกั้นได้
ไม่จำเป็นที่จะต้องรื้อมันลง
แต่คุณก็เห็น,ส่วนหนึ่งของรั้วพังยับเยิน
แพะตาย
ซี่โครงหักแต่ไม่มีแผล
ไปที่ฟาร์มของฉันในวันพรุ่งนี้
ฉันมีอะไรบางอย่างให้ดูที่นั่น
ฉันวางฟางเส้นไว้เพื่อรักษารอยล้อรถ
ผมจะแสดงให้พวกเขาดู
คุณกำลังจะทำอะไร
หากคุณพูดความจริง,
ฉันก็จะไม่พูดอะไร,เหมือนกัน
อย่าข่มเหงคนบริสุทธิ์และกลับไปที่โซล
นั่นคือทั้งหมดที่ฉันจะบอก
เฮ้,ชอง
สวัสดี
อะไรน่ะ
นั่นใครกัน
นักข่าวน่ะ
นักข่าวหรอ
ลุงของชอง
คุณทำจริงๆด้วย
ฉันจะเข้ามา
ได้พวกบ้านนอกพวกนี้
เฮ้,ออกไปและมองดู
ตกลง
มันดับได้ยังงัย
นี่มันนรกอะไรเนี่ย
คุณทำอะไร
คุณผู้หญิง มันเสียหมดเลย
อะไร อะไรเสีย
มีไขควงไหม
ไขควงหรอ
รอแปป
ฉันต้องการพูดกับคุณ
ฉันเสียใจ
มันยากที่จะอยู่ที่นี่,ใช่ไหม
คุณรู้ไหมว่ากีตาร์อยู่ตรงไหน
รู้,กีตาร์.คุณสามารถเล่นเพลงจากมันได้
เมื่อๆไม่นานมานี้
ซุนอีรู้สึกแย่
ที่กีตาร์หายไป
ดังนั้น
เธอไม่สามารถร้องเพลงได้และมันทำให้เธอแย่ลง
เธอยังไม่สามารถตายได้
ฉันพบว่า
Mr.ชองได้ขโมยมันไป
ลุงที่เลี้ยงเเพะ
แบ้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ไอ้คนระยำทำแบบนี้ได้ยังงัย
มันเป็นความลับ
ซุนอี
ไม่ชอบคุณ
เธอเกลียดคุณ
โชลซู
ค้นหากีตาร์
จากนั้น..
บางทีซุนอีอาจจะรักคุณ
ออกไปหาได้แล้ว
โอ้,มันทำงานได้
-ว๊า,นั่งสิ. -มันสว่างอีกครั้ง
ห๊ะ
เขาอยู่ไหน
ช่วยด้วย
ตอนนี้เขากำลังโกรธ
ห๊ะ อะไรนะ
เขาหนีออกมาได้ไง
เขาอยู่ที่ไหน อยู่ที่ไหน
ฉันจะหาเขาเอง
เขาไปที่ฟาร์มของMr.ชอง
บางทีเขาอาจจะหิวเนื้อสัตว์
หมายความว่าไง
คุณรู้ได้ไง
ตามความคิดของฉัน
อยู่ที่ไหน
ไปข้างหน้า
บางครั้งคุณอาจจะต้องมีปืนจริงๆ
พระเจ้า นั่นมันเสียงอะไร
อะไรนะ ใครอยู่ทีนั่น
โชลซู
เฮ้ โชลซู,นายทำอะไรอยู่น่ะ
โอ้ ทำไมเขาทำแบบนี้
โชลซู
โอ้,เขากำลังทำอะไรน่ะ
โอ้
โอ้พระเจ้า
เกิด,เกิดอะไรขึ้น
เฮ้,ไป พาเธอไปด้วย
อืม,Mr.ชอง
คุณโอเคมั้๊ย
กำลังทำอะไรอยู่
เฮ้ เฮ้ ขโมย
คูณผู้หญิงคะ
คิมโชลซู
ยกมือขึ้นและออกไป
ไม่ใช่แค่ยืนอยู่ตรงนั้น,ออกไป
โอ้ที่รัก
ที่รัก
-พระเจ้า นี่มันนรกอะไรกัน -Mr.ชอง
อะไร
นั่นใครกัน
เฮ้คุณ
เฮ้,นั่นคุณกำลังจะไปไหน
ไม่ได้ไปไหน
ซุนอี
เเค่เข้ามาและยืนตรงนี่
มานี่ ตรงนี้
ฉันจะพูดกับเขาเอง
ซุนอี อยู่นั่น เอาปืนลงซิ
คุณมัวทำอะไรอยู่ ยิงมันซิ
ยิงปากนายนะซิ เงียบหน่อย
คุณกำลังจะยิงเด็กเหรอ
ถ้าเธอบาดเจ็บ คุณจะไม่ถูกตำหนิเหรอ
ชอนซู
ไม่ใช่ที่นี่
มากับฉัน
ห้ามขยับไม่งั้นฉันยิง
หลบไป
เอาปืนลง
ฉันบอกให้หลบไป
หยุดเถอะ ได้โปรด
ฉันจะพูด
ไม่มีประโยชน์
หลบไป
นาย ฮวางจีแท
ว่างปืนลงแล้วถอยออกไป
ฟังฉันซิ ไอ้บ้าเอ่ย
ฉันจะนับถึงสาม
ถ้าเธอไม่หลบ เธอก็จะตายด้วย
หนึ่ง
ซุนอี
ชอนซู หยุด
ยิงเลย
สอง
ยิงเลย
ยิงเลย...
ซุนอี
ชอนซู หยุด
ซุนอี
เฮ้ หยุด
นั้นมันอะไร
ฉันยอมทุ่มเททุกอย่างเพื่อเธอ
ฉันรักเธอมาก
ชอนซู
สงบสติและมาหาฉัน
ตามเขาไป
แล้วยิงเขาซะ
ชอนซู
นายเป็นสัตว์ประหลาดจริงๆเหรอ
ความจริงมันคืออะไร
อะไรคือ...
ธรรมชาติที่แท้จริงของนายอย่างนั้นเหรอ
แต่ฉันไม่สนใจ
ฉันไม่...
ฉันไม่เป็นไรแม้ว่า...
ฉันไม่เป็นไรแม้ว่านายจะเป็นสัตว์ประหลาด
ซุนอี
ซ่อนตัวเร็ว
เร็วๆ
มีคนกำลังมาที่นี
ฉันจะไปหาพวกเขา
และบอกให้นายหนีไป ดังนั้นไม่ต้องตามฉันมา
ไป นายมันงี่เง่า
ถ้านายถูกจับ นายก็จะตาย
ฉันไม่สามารถอยู่กับนายได้ตอนนี้
ไป
หลบไป
ฉันเกลียดนาย หลบไปซะ
ปล่อยฉันไป
ไป ไปซะนายมันงี่เง่า
โอ๊ะ...
ฉันเสียใจจริง ๆ ชอนซู...
มันเป็นเพราะนาย
อย่าเข้ามา
อย่าเข้ามา ฉันจะไป
ฉันจะไป ดังนั้นอย่าเข้ามา
อย่าไป...
อย่าเข้ามา ฉันจะไป
ไปแล้วอย่าเข้ามา
อย่ามา
ตรงนี้
อะไร
เธอไปทางนี้ครับ ท่านผู้พัน
เธอเดินมาเท้าเปล่า คนเดียว
คุณไม่เป็นไรใช่ไหม
คุณไปอยู่ที่ไหนมาทั้งคืน
แล้วเขาอยู่ไหน
ฉันไม่รู้
อะไรนะ
โอ้ เธอคงตกใจมาทั้งคืน แล้วคุณยัง...
คุณพูดโกหกใช่ไหม
ฉันไม่รู้
เขาวิ่งออกไป
คุณมาด้วยกันกับเขา แล้วเขาวิ่ง...
เฮ้ ถ้าคุณอยู่ด้วยกัน แล้วเขา...ได้ยังงัย หยุดเถอะค่ะมันยุ่งเหยิงไปหมดแล้ว
คุณวิ่งมาด้วยกัน แล้วคุณจะไม่รู้ได้ยังงัย
หยุดเถอะค่ะ
สงบสติอารมณ์หน่อย
ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเด็ก แล้วคุณจะ...
เราจะทำยังงัยกันต่อไป
ถ้าเราทำอะไรไปมากกว่านี้ มันก็จะแพร่กระจายไปทั่ว
แต่จุดประสงค์ของเราคือการเก็บไว้เป็นความลับไม่ใช่ไช่เหรอ
วันนี้...คงจะมีผู้รายงาน...
ถ้าเราปิดปากเงียบ ทุกอย่างมันจะดีกว่า
งั้น ถ้าไม่
เราก็พยายามมันอีกรอบ
งั้นไปกันเถอะ
เราคงจะไม่ปล่อยเรื่องนี้ไว้นานหรอก
ถ้าเขาปรากฎตัวอีก
ให้รีบโทรหาผม
เข้าใจไหม
เรา...
กำลังจะย้ายออกไปจากที่นี่
แม่ เราจะทำอะไรกับเจ้าสี่งนี้
แม่ต้องการซื้อเสื้อใหม่ให้เขา..
แต่แม่ไม่สามารถ
พี่ มานี่
ลาก่อนนะค่ะ...
ลาก่อน...
ดังนั้นเมื่อบริษัทดง ล้มละลาย
บ้านก็ตกเป็นของคุณ ยูออกฮี
และเมื่อเธอเสียชีวิต เธอได้ทำพินัยกรรมมอบบ้านหลังนี้ให้คุณ
มันจะยุ่งยากเกี่ยวกับการเรียกเงินรายได้ในบริเวณใกล้เคียงนี้ ดังนั้นผมแนะนำให้ขายจะดีกว่า
มันจะขายได้ในราคาดี
เราสามารถนอนที่นี่ได้สักคืนไหมค่ะ
หนูคิดว่า คงไม่มีหนูนะ
ว่าแต่ว่าคุณยาย ทำไมเราต้องเลือกที่นี่ด้วย
ยายก็ไม่รู้
ย้ายไม่รู้เสมอ
คุณยาย ดีนี่ซิค่ะ
ว้าว..หนุ่มหล่อคนนี้เป็นใคร
เขาดูดีใช่ไหม
ใช่
เขาดูมีฐานะไหม
ก็ไม่เท่าไหร่นะ หนูคิดว่า
งั้นหลายก็อย่าไปคบกับเขาซิ
ดูซิ แต่เขาดูเป็นคนดี
ทำดีกับเขา
ผู้ชายทุกคนต้องการการชมเชย
ถ้าหลานโตขึ้น หลานจะได้เห็น อะไรที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
ได้รับรู้และได้ยินอะไรดีขึ้น
แต่มันจะทำให้หลานกลายเป็นคนขี้ขลาด
โอกาสมันมีแค่ครั้งเดียวในชีวิตคนเรา
เวลานั้น...
ไม่มีวันหวนกลับ
โอ้ สวัสดีค่ะ
เรามาถึงที่หมู่บ้านเรียบร้อยแล้วค่ะ
คุณย่านะเหรอ
ท่านแข็งแรงดี อย่างที่พี่รู้
ใช่
โอ้..
พี่
เดี๋ยวฉันโทรไปหาทีหลังนะ
อ้า...ไม่มีอะไรค่ะ
ราตรีสวัสดิ์
นี่คืออะไร
มันเป็นปืนช๊อต
พี่เขาซื้อให้ก่อนหน้านี้
บางคนอาจจะบุกเข้ามา
ฉัน...
นี่นายรอฉันอยูเหรอ
มานี่
หยุดรอซะตอนนี้
ชอนซู ฉันเสียใจ
ทำไม ทำไมนายต้องรอด้วย
ฉันเสียใจ
ที่ฉันทำไปทุกอย่าง
กินอะไรที่ฉันต้องการ สวมใส่อะไรที่ฉันต้องการ
แต่งานกับผู้ชายอื่น
มีเด็ก ๆ
ฉันมีชีวิตอยู่อย่างนี้
ฉันขอโทษ
ฉันกลายเป็นผู้หญิงแก่แล้วตอนนี้
ผมของฉัน
กลายเป็นสีขาว
ไม่หรอกครับ
ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม
มือ
ปาก
ตา
คุณยังคงสวยอยู่
และสวยมากๆ...
ผมคิดถึงคุณมาก
มนุษย์หิมะ...
ผู้นั้น...
และทันใดนั้น
ใจของเขา
อบอุ่นขึ้น
ดีมาก
มันดำมากเหมือนกับถ่าน
และทำจากทองเหลือง
ใส่ไม้ในปากของมัน,
และมันจะเผาไหม้และคายเปลวไฟออกมา
หลานกำลังจะไปตอนนี้ใช่ไหม
ทำไมหรอ
ย่าลืมอะไรไว้หรอ
ไปกันเถอะ
คุณยายคะ
เมื่อวานหนูเห็นคนท่าทางแปลกๆ
เขาจ้องหนูนานมากตอนที่หนูกำลังโทรศัพท์อยู่
มันดูน่ากลัวใช่ไหมคะ
แต่หนูกลับไม่กลัว
ทำไมมันเป็นอย่างนั้นนะ
ค่ะ
[สวัสดีครับ ผมคือหัวแผนกคิมจากสำนักงานการปกครองทองถิ่น]
ค่ะ รอสักครู่นะคะ
คุณยายค่ะ เจ้าหน้าที่สำนักงานค่ะ
ฉันจะไม่ขายมัน
[อะไรนะครับ เดี๋ยวครับ คุณบอกว่า...]
ขอขอบคุณสำหรับการรอคอย
ขอขอบคุณสำหรับสายตาที่จองมองฉัน
ขอบคุณเจ้าชายสุดที่รักของฉัน
สำหรับการปรากฏกายต่อหน้าของฉัน
ทุกวันฉันจะรอให้ดวงจันทร์เปล่งประกายอยู่บนท้องฟ้า
เพราะเมื่อค่ำคืนมาเยือนฉันสามารถคุยกับคุณ
อย่าลืมสัญญาของเรา
อย่าลืมความลับของเรา
อย่าลืมว่าหัวใจของฉันพลุ่งพล่านเมื่อคุณพูดคุยกับฉัน
ฉันเดาว่ามันเกิดขึ้นกับทุกคนที่รอคอยความรัก
สำหรับฉันมันหมดสิ้นแล้ว ฉันไม่สามารถหยั่งรู้ได้เลยว่าฉันควรจะทำอะไร
ทำไมฉันไม่สามารถปล่อยให้คุณไปได้
ฉันได้แต่ดุด่าและโทษตัวเอง
แต่ฉันก็ยังไม่สามารถลบคุณออกไปได้
คุณเป็นคนแรกที่ ฉันเคยต้องการที่จะให้ทุกอย่าง
คำบรรยายภาษาอังกฤษโดย Angie
ซับไตเติลจาก www.Subnung.Com
แปลโดย AM_1977, YuicozulivE, Mollacake, YinGIMY, KK PHAK, opopzazii, arso
somesandO-por